By odkryć tajemnice Templariuszy musimy pójść ich tropem od samego początku. Do zderzenia cywilizacji, zderzenia zwanych wielkimi krucjatami.

W roku 1097 armia europejskich wojowników - krzyżowców - maszeruje tysiące kilometrów do rejonu zwanego - Ziemią Świętą. Obszar ten w tym czasie był zdominowany przez Muzułmanów podobnie jak cały bliski Wschód, obszar rozciągający się od Persji aż po Hiszpanie. Papież Urban II wzywa do świętej wojny o wyzwolenie najświętszego miasta chrześcijan - Jerozolimy. Dotarcie do świętego miasta zajmuje krzyżowcom blisko trzy lata. W podróży swoje żniwo zbierały bitwy, choroby i głód. Do Jerozolimy wyruszyły prawie 4000 rycerzy a dotarło nie wiele ponad 1000!!! W końcu w lipcu 1099 roku, po pięciotygodniowym oblężeniu krzyżowcy zdobyli miasto.

Rozpoczęła się krwawa rzeź na ogromną skalę. Mordowani byli wszyscy, chrześcijanie, żydzi i muzułmanie. Francuski naoczny świadek - Reymond of Aguileres - tak to opisuje te wydarzenia:

- Stosy głów, rąk i stóp widać było na ulicach miasta. W świątyni Salomona i jej przedsionku jeźdźcy brodzili we krwi po kolana. To był wspaniały sąd Boży, to miejsce powinno wypełnić się krwią nie wiernych bo długo znosiło ich bluźnierstwa.

Władce nowego jerozolimskiego królestwa wybrali krzyżowcy z pośród własnych szeregów. I tak w 1118 roku wybrali swojego trzeciego przywódcę i nazwali go Królem Baldwinem. Nowy Król otrzymał ciekawą ofertę pomocy od krzyżowca, francuskiego arystokraty - Hugona de Payns. Zaproponował on stworzenie grupy mnichów - wojowników - których zadaniem byłaby ochrona ziemi świętej i ochrona pielgrzymów w podróży z europy (do ziemi świętej) oraz ochrona miasta Jerozolimy. Królowi Baldwinowi spodobał się ten pomysł i tak powstał Zakon Templariuszy. Mnisi nazwali się Zakonem Ubogich Rycerzy Chrystusa Świątyni Salomona. Dopiero z czasem zaczęli być nazywani po prostu Templariuszami. Składali śluby ubóstwa, posłuszeństwa i czystości. Z początkowej grupy 9 rycerzy, Templariusze stali się wielo tysięczną armią. Była to potęga jakiej Europa w tamtym czasie jeszcze nie widziała. Utworzenie wojskowego zakonu jak na owe czasy było nie zwykłym a wręcz rewolucyjnym pomysłem w całym kościele. Jak połączyć te dwie sprawy? Modlili się z bronią u boku?

Odpowiedz brzmi - tak. Uważali że to jest ich świętym powołaniem. Templariusze postanowili stworzyć coś co dzisiaj moglibyśmy nazwać Siłami Specjalnymi Chrystusa. Jako średniowieczni wojownicy modlili się siedem razy dziennie, ale od innych mnichów różniło ich przeszkolenie wojskowe. Była to wyjątkowo wydajna, bardzo zdyscyplinowana, doskonale wyposażona armia. Nieliczna ale niezwykle zdeterminowana.

Do tego stopnia że Templariusze zmiażdżyli muzułmanów w czasie oblężenia Askalonu w 1153 roku, pod Montgisard w 1177 roku i pod Arsuf w 1191. Wydawali się nie zwyciężani, walczyli według ściśle określonych zasad, nie mieli prawa wycofywać się bez rozkazu, nawet gdy wrogów było trzy krotnie więcej. Templariusze różnili się od innych armii krzyżowców, wiadomo było że nie wyłamią się z szeregu, nie uciekną, nie zdezerterują. Czerwony krzyż Templariuszy symbolizował męczeństwo, dla nich śmierć na polu bitwy była chwalebna. W walce ich kluczowym manewrem była szarża, mała grupa rycerzy atakowała mocno zbitym klinem. Jej celem było przełamanie linii wroga i rozproszenie jego oddziałów. Wygrali wiele bitew więc cieszyli się niesamowitym szacunkiem, otaczała ich mistyczna aura potęgi. Mówi się że źródłem tego mistycyzmu była starożytna relikwia, jednak jej los pozostaje zagadką. Cześć tego mistycyzmu na pewno rosła w kwaterze głównej, czyli w starożytnej żydowskiej świątyni w Jerozolimie.

Świątynie zbudował Król Salomon w X wieku przed Chrystusem. Cztery stulecia później Babilończycy zniszczyli ją a żydzi odbudowali. Niegdyś w świątyni przechowywano Świętą Arkę Przymierza. W wewnętrznym pomieszczeniu, najświętszym z najświętszych, podobno mieszkał sam Bóg! W 70 r. n.e. wojna zniszczyła dom Boży. Armia Rzymska zdławiła żydowską rebelię, rzymianie spalili miasto i spalili świątynie (aktualnie na ruinach dawnej świątyni stoizbudowany przezmuzułmanówmeczet - Kopuła na skale).

Teraz mała grupa mnichów - wojowników - dzięki królowi Baldwinowi - zajmowała cześć tej świątyni w Jerozolimie. To była znacząca decyzja, podkreśliło to znaczenie nowego porządku, nowego ładu. Nie wszyscy się z tym zgadzają. Niektórzy badacze uważają że był to tylko przypadek. Nie miało to żadnego znaczenia, po prostu ten budynek był wolny. Naukowcy spierają się również o pierwotną misję Templariuszy - ochronę pielgrzymujących do ziemi świętej. Niektórzy sądzą że nie mieli oni nic wspólnego z ochroną pielgrzymujących. Pozostaje zatem pytanie czym się zajmowali? Może robili coś ważnego?

Przez dziewięć lat drążyli w litej skale promieniście rozchodzące się tunele. Od tamtej pory wszyscy spekulują co mogli tam odkryć. Według jednej z teorii Templariusze odkryli cenną mapę. Mapa ta była wyrytym w miedzi zwojem, pokazującym miejsce ukrycia skarbów w żydowskiej świątyni. W 70 r. n.e. gdy rzymianie zdobyli Jerozolimę, żydowscy buntownicy ukryli skarby świątyni w całej ziemi świętej. By je odzyskać zostawili wskazówki wyryte w miedzi żeby przetrwały wieki. Przez stulecia nikt nie wiedział o istnieniu zwojów. Dopiero w 1947 roku elektryzującego odkrycia dokonał beduiński pasterz szukający zagubionej owcy. Znalazł starożytne zwoje liczące blisko 2000 lat! Jedne z najstarszych żydowskich tekstów jakie kiedykolwiek znaleziono - zwoje znad Morza Martwego. Był wśród nich jeden zwany miedzianym. Zawierał listę miejsc w całej ziemi świętej w których ukryto skarby świątynne zanim zniszczyli ja rzymianie. W latach 50 dwudziestego wieku brytyjski archeolog podążył za wskazówkami z miedzianego zwoju. Ne znalazł skarbów ale przekonał się że poprzednia wyprawa musiała odkryć coś interesującego. Jakie Wskazówki?

Średniowieczne ostrogi, fragmenty mieczy i krzyż Templariuszy. Artefakty bardzo kojarzące się z Templariuszami. To były niezbite dowody że Templariusze z XII w. tam byli. Jednak nie wiadomo co dokładnie robili i co znaleźli. Legenda głosi że zwój miedziany doprowadził ich do jednego z najbardziej poszukiwanych skarbów chrześcijaństwa - Świętego Graala.

W średniowieczu Graal był tematem niezliczonych opowieści i legend. Według jednych Graal był kielichem lub talerzem używanym przez Chrystusa w czasie ostatniej wieczerzy. Ale wiadomo jest tak mało na ten temat że Graalem może być cokolwiek. Sam Graal to średniowieczne pojęcie. W opowieściach przyjmuje różne formy. Może szukali kielicha? Niektórzy uważają że to był wyjątkowy kamień który spadł z nieba. Inna historia łączy Graal ze śmiercią Jezusa i ma nią być rzymska włócznia którą przebito jego bok. Innym kandydatem na skarb którego podobno szukali Templariusze jest głowa Jana Chrzciciela, którą tam prawdopodobnie pogrzebano.

Najbardziej kontrowersyjna teoria sugeruje że skarbem mogła być informacja o potomkach Jezusa! Niektórzy uważają że Templariusze odkryli członka rodziny Jezusa, owoc małżeństwa Jezusa i Marii Magdaleny. Według tej teorii łacińska nazwa Świętego Graala - SAN GREAL - to błędne tłumaczenie dwóch innych słów - SANG REAL - czyli królewska krew!! Zgodnie z ta teorią Jezus ożenił się i miał dzieci i to potomstwo było tajemnicą Graala.

Graal otacza wiele spiskowych teorii, samego Jezusa także. Jedna z nich mówi że Jezus i Maria Magdalena na pewno byli małżeństwem. Jest bardziej prawdopodobne że źródłem potęgi Templariuszy była święta krew niż relikwia. Dowód że Jezus był żonaty i miał dzieci wstrząsnęło by fundamentami chrześcijaństwa i zagroziłoby całej strukturze władzy średniowiecznej europy. Kościół na pewno zapłaciłby każdą cenę by zataić taką informację. Nikt nie wie co tak naprawdę odnaleźli Templariusze ale wiadomo co było później.

Hugon de Payns, przywódca Templariuszy, opuścił ziemię świętą by uczestniczyć w soborze we Francji. Nie wiadomo co omawiano, znany jest tylko wynik. Papież Honoriusz II udzielił Templariuszom błogosławieństwa. Jego następca papież Innocenty dał im nie spotykaną władzę. Od tej pory Templariusze byli nietykalni, nie obejmowały ich prawa, przepisy ani podatki żadnego narodu. Stali się potężną organizacją.

Tajemnicza nowa władza Templariuszy zrodziła wiele spiskowych teorii. Takie powieści jak Kod Leonarda da Vinci sugerują iż Templariusze szantażowali Watykan żądając specjalnych przywilejów w zamian za zatajenie rodu Jezusa. Ale większość badaczy przypisuje ich nagły sukces dobrym koneksjom. Dowody ich wpływów finansowych istnieją do dzisiaj.

Templariusze otwarcie angażowali się finansowo w budowę większości ważnych gotyckich katedr w XII - XIII wieku. Niemal na pewno sfinansowali budowę katedry w Shard. Jeden z najwspanialszych kościołów Templariuszy stoi w sercu Londynu. Londyńska Temple może się pochwalić pieczęcią Templariuszy - dwoma mężczyznami jadącymi na jednym koniu. W przeciwieństwie do innych średniowiecznych świątyń jest okrągła. Ten kościół zaprojektowano tak żeby odtworzyć Święty Grób w Jerozolimie, cel wszystkich pielgrzymów, najświętsze miejsce na ziemi.

To nie był zwykły kościół tylko skarbiec. W 1307 roku król Anglii przybył do Londyńskiej Temple i wyniósł 50.000 funtów. Wygląda na to iż Templariusze skutecznie zarządzali ogromnymi zasobami finansowymi. Do tego stopnia że w całej europie zaczęli pożyczać pieniądze tym którzy czuli ich brak - arystokratom. Templariusze mieli również przewagę nad innymi chrześcijańskimi pożyczkodawcami bo mogli naliczać odsetki. W średniowiecznej europie nie wiele osób mogło obracać pieniędzmi ponieważ to był grzech. Pożyczanie na procent było świętokupstwem.

Templariusze mogli więc stworzyć coś w rodzaju pierwszego czeku i kredytu. Pielgrzymi wyruszający do ziemi świętej deponowali pieniądze w miejscowym skarbcu Templariuszy. W zamian dostawali pokwitowanie określające wysokość depozytu. Ruszali ku przeznaczeniu a na miejscu mogli odebrać pieniądze, była to w pewnym sensie wczesna akredytywa. Wygodne ale kosztowne bo Templariusze pobierali 10% dla siebie za swoje usługi. Templariusze ślubowali ubóstwo ale to nie wpływało na ich działalność. Jak godzili dobra doczesne ze swoimi wierzeniami?

Poszczególni zakonnicy ślubowali ubóstwo więc sami nie posiadali dóbr i nie byli zamożni. Ale zakon mógł dysponować tymi pieniędzmi i finansować z nich swoją działalność. Pod koniec XIII wieku Templariusze byli jedną z najbogatszych i najpotężniejszych organizacji w europie. Ale wzbudzali zazdrość i złość, co spowodowało kłopoty które zaczęły na nich wkrótce nadciągać.

Zobacz drugą cześć artykułu: Templariusze (cz. 2) - upadek.

Źródło: www.eksplorer.eu