Japoński krab pacyficzny - Macrocheira kaempferi, zwany także krabem japońskim lub krabem olbrzymim - jeden z gatunków krabów, a przy tym największy stawonóg na świecie.

Jako odrębny gatunek kraba został on sklasyfikowany w 1836 przez holenderskiego zoologa i arystokratę Coenraada Jacoba Temmincka. Ponieważ jest szczególnie starym gatunkiem, jest zaliczany przez naukowców do żywych skamielin. Jest ostatnim żyjącym jeszcze gatunkiem z rodzaju Macrocheira; pozostałe gatunki dawno wymarły.

Japoński krab pacyficzny jest szczególnie dużym krabem, rozpiętość jego odnóży osiąga nawet 3 do 4 metrów (długość głowotułowia około 40 centymetrów) i waży około 20 kilogramów. Posiada wprawdzie stosunkowo mały głowotułów, ale za to ma imponujące odnóża. Jego najpowszechniejsze ubarwienie to kolor czerwony z białymi plamkami, chociaż są spotykane również osobniki całe czerwone bądź białe.

Ryba została sfotografowana przez nurków pływających u wybrzeży indonezyjskiej wyspy Ambon. Kiedy oglądając zdjęcia z wyprawy nie mogli oni zidentyfikować fantastycznego stworzenia, postanowili wysłać fotografie do USA. Tam, na waszyngtońskim uniwersytecie zajął się nimi uczelniany ekspert od tego rodzaju ryb.

Ryba została sfotografowana przez nurków pływających u wybrzeży indonezyjskiej wyspy Ambon. Kiedy oglądając zdjęcia z wyprawy nie mogli oni zidentyfikować fantastycznego stworzenia, postanowili wysłać fotografie do USA. Tam, na waszyngtońskim uniwersytecie zajął się nimi uczelniany ekspert od tego rodzaju ryb.

Thorny Devil ma charakterystyczny sposób poruszania się, kołysze się w przód i w tył. Świetnie się kamufluje, a znaleźć można ją tam, gdzie są mrówki, którymi się żywi. Jednorazowo potrafią zjeść 2,5 tysiąca mrówek łowiąc je swoim długim językiem.

Thorny Devil ma charakterystyczny sposób poruszania się, kołysze się w przód i w tył. Świetnie się kamufluje, a znaleźć można ją tam, gdzie są mrówki, którymi się żywi. Jednorazowo potrafią zjeść 2,5 tysiąca mrówek łowiąc je swoim długim językiem.

Thorny Devil ma charakterystyczny sposób poruszania się, kołysze się w przód i w tył. Świetnie się kamufluje, a znaleźć można ją tam, gdzie są mrówki, którymi się żywi. Jednorazowo potrafią zjeść 2,5 tysiąca mrówek łowiąc je swoim długim językiem.

Thorny Devil ma charakterystyczny sposób poruszania się, kołysze się w przód i w tył. Świetnie się kamufluje, a znaleźć można ją tam, gdzie są mrówki, którymi się żywi. Jednorazowo potrafią zjeść 2,5 tysiąca mrówek łowiąc je swoim długim językiem.

To niemal przezroczyste zwierzę wielkości zaledwie piłki koszykowej mogłoby zabić ponad 3,5 tysiąca osób naraz.

Jak u większości meduz, główną bronią osy morskiej są parzydełka, jednak w tym przypadku jad jest niezwykle silny. Atakuje jednocześnie skórę, system nerwowy oraz serce, co może prowadzić do śmierci w czasie zaledwie kilku minut.

To niemal przezroczyste zwierzę wielkości zaledwie piłki koszykowej mogłoby zabić ponad 3,5 tysiąca osób naraz.

Jak u większości meduz, główną bronią osy morskiej są parzydełka, jednak w tym przypadku jad jest niezwykle silny. Atakuje jednocześnie skórę, system nerwowy oraz serce, co może prowadzić do śmierci w czasie zaledwie kilku minut.

W styczniu 1973 roku miało miejsce spotkanie z wielką meduzą nieznanego gatunku kiedy to okręt ,,Kuranda" płynął z Australii do Fidżi. Podczas sztormu statek przechylał się na różne strony i w pewnym momencie na moment pod powierzchnią wody znalazł się dziób okrętu. Kiedy nastąpiło wynurzenie, znajdowała się na nim meduza ogromnych rozmiarów, uczepiona pokładu. Według świadków, jej macki miały długość mniej więcej 60 metrów! Wspomniane już parzydełka stanowiły śmiertelne niebezpieczeństwo dla załogi, ponieważ miotały się po całym pokładzie. Dodatkowo, okręt niebezpiecznie się przechylał, ponieważ zwierzę było na tyle oromne, że swoją masą zmieniło punkt ciężkości statku.

Aye-Aye to największy żerujący nocą naczelny. Na wolności występuje tylko na Madagaskarze. Charakteryzuje się gryzoniowatymi zębami i długim środkowym palcem u ręki. Z ekologicznego punktu widzenia bardzo blisko mu do dzięcioła, ponieważ wypełnia tą samą ekologiczną niszę. Żywi się larwami, pukając w drzewo wyszukuje miejsce gdzie taka larwa siedzi, następnie zębami wgryza się w drzewo, a długim paluchem wyciąga larwę.

Aye-Aye to największy żerujący nocą naczelny. Na wolności występuje tylko na Madagaskarze. Charakteryzuje się gryzoniowatymi zębami i długim środkowym palcem u ręki. Z ekologicznego punktu widzenia bardzo blisko mu do dzięcioła, ponieważ wypełnia tą samą ekologiczną niszę. Żywi się larwami, pukając w drzewo wyszukuje miejsce gdzie taka larwa siedzi, następnie zębami wgryza się w drzewo, a długim paluchem wyciąga larwę.

Aye-Aye to największy żerujący nocą naczelny. Na wolności występuje tylko na Madagaskarze. Charakteryzuje się gryzoniowatymi zębami i długim środkowym palcem u ręki. Z ekologicznego punktu widzenia bardzo blisko mu do dzięcioła, ponieważ wypełnia tą samą ekologiczną niszę. Żywi się larwami, pukając w drzewo wyszukuje miejsce gdzie taka larwa siedzi, następnie zębami wgryza się w drzewo, a długim paluchem wyciąga larwę.