Samolot AIR FORCE ONE
Kategoria: Ciekawostki Opublikowano Super User Odsłony: 673
VC-25A to najnowocześniejszy a zarazem najdroższy samolot pasażerski świata i od roku 1990 lata on w siłach powietrznych USA. Air Force One, bo o nim mowa, to specjalnie przebudowany Jumbo Jet, z którego korzystają prezydenci Stanów Zjednoczonych. Jego poprzednikiem był Boeing VC-137C (Boeing 707-353C) eksploatowany przez około 30 lat, latało nim siedmiu prezydentów takich jak np.: J.F.Kennedy, Ronald Regan, Georg Bush.
Nowy, Air Force One – VC-25A (Boeing 747-200C) zbudowano w zakładach Boeinga w Everett, natomiast jego specjalne cechy jakie powinien posiadać samolot prezydencki dopracowano w zakładach Wichita w stanie Kansas. Samolot został oddany do wyłącznej dyspozycji prezydenta USA, o czym świadczy namalowane na kadłubie godło Stanów Zjednoczonych.
Biało-granatowo-srebrna kolorystyka samolotu jest wzorowana na byłym prezydenckim Boeingu 707, którego barwy zaprojektowano według życzenia J.F. Kennedy'ego.
Jednostki Sił Powietrznych USAF mają dwa samoloty tego typu. Air Force One to kryptonim radiowy używany, gdy na pokładzie znajduje się prezydent USA, natomiast kryptonim Air Force Two stosowany jest podczas podróży wiceprezydenta. Na pokładzie latającego Białego Domu może podróżować prezydent oraz 70 osób towarzyszących (w normalnym samolocie, Boeingu 747-200 może podróżować 390 osób). Samolot jest wyposażony we wszystko, czego może potrzebować do życia i rządzenia krajem prezydent światowego mocarstwa. Załoga składa się 23 osób, z czego 10 zajmuje się bezpośrednią obsługą samolotu, 3 to operatorzy łączności i 10 osób zabezpieczenia.
Prezydencki Air Force One jest samolotem szerokokadłubowym o trzech pokładach. Pokład górny z przodu samolotu mieści miedzy innymi apartament prezydenta, który jest miejscem wypoczynku prezydenta i jego żony. Wyposażono go w dwie rozkładane kanapy, garderobę oraz łazienkę z prysznicem. Na pokładzie górnym znajdują się również pomieszenia załogi. Pokład środkowy przeznaczony jest dla pasażerów (liczy ponad 320 m2) i jest podzielony na sektory. Sektor najważniejszy obejmuje gabinet prezydenta (odpowiednik słynnego Pokoju Owalnego), pomieszczenia najbliższych współpracowników, pokój konferencyjno-jadalny oraz biura pozostałych członków gabinetu. Jedno z pomieszczeń biurowych można w razie potrzeby szybko zmienić na pokój medyczny. Służby bezpieczeństwa, ochrona oraz dziennikarze mają do dyspozycji oddzielne pomieszczenia. Na pokładzie środkowym są też dwie restauracje mogące jednocześnie obsługiwać do 100 osób.
Najniższy pokład samolotu również został przerobiony. Znajdują się tam m.in.: klatka schodowa prowadząca na wyższe pokłady, specjalne magazyny, w tym żywnościowy w którym można przechowywać do 2 tysięcy posiłków, oraz bloki wyposażenia elektronicznego. Ponadto, by uniezależnić się od obsługi lotniskowej, dolny pokład ma dodatkowe wciągane schody oraz automatyczne urządzenia do załadunku i wyładunku bagażu. Różnice samolotu prezydenckiego w stosunku do produkowanego seryjnie Boeinga 747 polegają na wzmocnieniu systemów bezpieczeństwa. Kabiny pasażerskie, urządzenia nawigacyjne i awionika są chronione przed skutkami oddziaływania cieplnego wybuchu jądrowego oraz wpływem silnego impulsu elektromagnetycznego. Ochronę przed rakietowym atakiem z ziemi i z powietrza zapewniają ogonowe czujniki ostrzegania radarowego oraz wyrzutnie nabojów zakłócających typu flar i chaff. Zadaniem flar jest stworzenie w polu widzenia rakiety naprowadzanej na podczerwień nowego źródła promieniowania cieplnego o natężeniu większym niż promieniowanie silników samolotu. Natomiast w przypadku zagrożenia rakietami naprowadzanymi radiolokacyjnie wystrzelony nabój chaff emituje gęsty obłok metalowych włosów, które dają silniejsze echo radarowe niż płatowiec.
Różnorodne systemy łączności zapewniają Air Force One prowadzenie rozmów z całym światem oraz transmisję danych. Mogą one pracować w systemie łączności jawnej lub zaszyfrowanej ze zmiennymi kodami. Wyposażenie samolotu obejmuje m.in.: 85 telefonów oraz 19 monitorów telewizyjnych czerpiących dane z 57 różnych anten. Prezydent z pokładu samolotu ma łączność z członkami Kongresu, z pilotami samolotów bojowych oraz z dowódcami atomowych łodzi podwodnych. Wmontowane w konstrukcję samolotu różnego rodzaju przewody elektryczne instalacji pokładowej i systemów specjalnych mają razem ponad 380 km czyli dwa razy więcej niż w typowym Boeingu 747.
Air Force One może latać w każdych warunkach atmosferycznych. Bez tankowania może pokonać nawet do 11 500 km, a przy tankowaniu w powietrzu może latać bez przerwy nawet przez tydzień. Z reguły lot odbywa się na wysokości około 11 tys. m z prędkością 900 km/h. Pusty Air Force One waży około 220 ton a po zatankowaniu 200 tys. litrów paliwa jego masa dochodzi nawet do 370 ton. Długość samolotu wynosi 71 m, rozpiętość skrzydeł 60 m, a usterzenie ogonowe o wysokości 19 m sięga szóstego piętra typowego domu.
Zobacz więcej fotek w naszej galerii: Air Force One
Opracowanie: www.eksplorer.eu Źródło: wikipedia
